"می‌توانیم پول شما را برگردانیم": کلاهبرداری دومی که پس از اولی می‌آید

پس از هر کلاهبرداری، تقریباً همیشه یک تماس دیگر هم می‌آید. کسی که خود را نماینده یک دفتر حقوقی، یک نهاد دولتی، یک شرکت بازیابی وجوه یا حتی تیم پشتیبانی همان پلتفرمی معرفی می‌کند که در آن پول از دست داده‌اید. او جزئیات واقعی آنچه رخ داده را می‌داند و دقیقاً همان چیزی را می‌گوید که دوست دارید بشنوید: هنوز می‌شود پول را برگرداند.

این یک کلاهبرداری دوم است و به‌ویژه آسیب‌زاست، چون درست زمانی می‌رسد که فرد خسته، شرمنده و عجول برای جبران خسارت است.

چرا دقیقاً با شما تماس می‌گیرند

هر کس که یک بار فریب خورده باشد، وارد فهرست‌هایی می‌شود که گروه‌های کلاهبردار می‌خرند، می‌فروشند و مبادله می‌کنند. این فهرست‌ها معمولاً شامل نام، شماره تلفن، نوع کلاهبرداری تجربه‌شده و مبلغ تقریبی از دست رفته است. به همین دلیل تماس باورپذیر به نظر می‌رسد: آن‌ها چیزی را حدس نمی‌زنند، بلکه می‌خوانند.

همین دانش قبلی ابزار اصلی فریب است. اگر کسی جزئیات درست کلاهبرداری‌ای را که تجربه کرده‌اید بازگو کند، صلاحیت خود را ثابت نمی‌کند؛ ثابت می‌کند که اطلاعات خریده است.

سناریوی معمول

1. تماس غیرمنتظره با تلفن، ایمیل، پیامک یا شبکه اجتماعی.
2. اعتبار فوری: مبلغ، تاریخ یا نام پلتفرم را ذکر می‌کنند.
3. هویت قرضی: یک نهاد عمومی، یک دفتر حقوقی، یک انجمن مصرف‌کنندگان، یک «اداره وجوه مسدودشده».
4. وعده مشخص: بازیابی کامل، پرونده‌ای که از قبل باز شده یا جایگاهی اولویت‌دار در فهرست جبران خسارت.
5. پرداخت پیشاپیش: کارمزد، «هزینه اداری»، مالیات، هزینه پردازش یا سپرده قابل استرداد.
6. تشدید: اگر پرداخت کنید هزینه‌های جدید ظاهر می‌شود؛ اگر تردید کنید فوریت ظاهر می‌شود.

نسخه‌ای هم هست که اول پولی نمی‌خواهد: اطلاعات بانکی «برای واریز مبلغ برگشتی»، اطلاعات ورود به حساب‌ها، یک کد یک‌بارمصرف یا اجازه نصب نرم‌افزار دسترسی از راه دور می‌خواهند. نتیجه همان یا بدتر است، چون سرقت حساب به کلاهبرداری اول اضافه می‌شود.

نشانه‌هایی که با آن‌ها می‌توانید در سی ثانیه تماس را تمام کنید

• آن‌ها با شما تماس گرفتند. شما به فرایندی که خودتان شروع کرده باشید پاسخ نمی‌دادید.
• برای برگرداندن پول، پیشاپیش پول می‌خواهند. هیچ بازیابی مشروعی این‌طور کار نمی‌کند.
• نتیجه را تضمین می‌کنند. هیچ بانک، وکیل یا مرجعی نمی‌تواند بازگشت پول را وعده دهد.
• گذرواژه، کد یا دسترسی از راه دور می‌خواهند. هیچ‌کدام برای ثبت ادعا لازم نیست.
• روش‌های پرداختی را تحمیل می‌کنند که برگشت آن‌ها سخت است: رمزارز، کارت هدیه، انتقال فوری یا نقد.
• فوریت می‌سازند. مهلت‌هایی که امروز تمام می‌شود، پرونده‌هایی که «امروز بعدازظهر بسته می‌شود».
• در برابر بررسی مقاومت می‌کنند. بگویید خودتان با سازمان تماس می‌گیرید و می‌بینید که مخالفت می‌کنند یا بر شماره خودشان پافشاری می‌کنند.

یک قاعده تقریباً هر مورد را حل می‌کند: یک نهاد عمومی یا سازمان مشروع هرگز از شما نمی‌خواهد برای پس گرفتن پول خودتان پول بدهید و هرگز گذرواژه‌های شما را برای این کار نمی‌خواهد.

پول واقعاً چگونه برمی‌گردد

مسیرهای واقعی کندتر و کم‌زرق‌وبرق‌ترند، اما وجود دارند و هرگز پیش‌پرداخت نمی‌خواهند:

• بانک یا ارائه‌دهنده پرداخت شما. با شماره پشت کارت یا از طریق برنامه رسمی تماس بگیرید، توضیح دهید چه شده و بخواهید تراکنش را بررسی، علامت‌گذاری یا برای برگرداندن آن تلاش کنند. همیشه شماره پیگیری بخواهید.
• پلتفرم پرداخت یا انتقالی که استفاده کردید، از طریق کانال رسمی پشتیبانی آن.
• گزارش به پلیس یا مرجع صالح کشورتان، طبق فرایند منتشرشده آن‌ها.
• نهادهای حمایت از مصرف‌کننده یا نظارت مالی مرتبط با پرونده شما.
• مشاوره حرفه‌ای که خودتان پیدا و بررسی کرده‌اید، با شرایط کتبی و بدون نتیجه تضمینی.

هیچ‌کدام از این مسیرها با یک تماس ورودی که از شما کارمزد بخواهد شروع نمی‌شود.

اگر یک شرکت «بازیابی» از قبل با شما تماس گرفته چه کنید

1. چیزی نپردازید و گذرواژه یا کد به اشتراک نگذارید.
2. قطع کنید یا دیگر پاسخ ندهید. بحث نکنید و توضیح ندهید.
3. به‌طور مستقل بررسی کنید آیا سازمان وجود دارد یا نه: نامش را همراه با واژه‌هایی مثل «کلاهبرداری»، «نظر» یا «شکایت» جست‌وجو کنید و فقط با شماره رسمی‌ای که خودتان پیدا کرده‌اید تماس بگیرید.
4. شواهد را نگه دارید: شماره، زمان، نام‌های استفاده‌شده، مبالغ درخواستی و اسکرین‌شات‌ها.
5. اگر اطلاعات مالی داده‌اید به بانک بگویید و اگر اطلاعات ورود داده‌اید گذرواژه‌ها را عوض کنید.
6. تلاش را گزارش کنید حتی اگر پولی ندادید: این کار به توقف تماس بعدی با فرد دیگری کمک می‌کند.
7. شماره را در فهرست NoCall گزارش کنید تا دیگران پیش از پاسخ دادن آن را پیدا کنند.

اگر تماس به پرداخت یا اشتراک‌گذاری داده منجر شده، بلافاصله ترتیب مهار را از راهنمای ساعت اول پس از کلاهبرداری تلفنی اجرا کنید.

چگونه خطر دور دوم را کم کنیم

• فرض کنید پس از یک کلاهبرداری تلاش‌های بیشتری می‌آید و به کسانی که با آن‌ها زندگی می‌کنید هشدار دهید.
• جزئیات پرونده را در تالارهای باز، نظرها یا شبکه‌های اجتماعی منتشر نکنید: این فهرست‌ها از همان‌جا تغذیه می‌شوند.
• همه‌چیز را در کانال‌های رسمی‌ای که از قبل باز کرده‌اید نگه دارید، با شماره‌های پیگیری آن‌ها.
• همان فیلتر را برای هر تماس جدید اعمال کنید: قطع کنید و از کانالی که کنترل می‌کنید بررسی کنید، همان‌طور که در راهنمای بررسی تماس یا پیام ناشناخته توضیح داده شده است.

به‌طور خلاصه

کلاهبرداری بازیابی دنبال پولی نیست که از دست داده‌اید، بلکه دنبال پولی است که هنوز دارید. اگر به ساختار نگاه کنید نه به داستان، تشخیص آن ساده است، چون همیشه چیزی را پیشاپیش می‌خواهد و همیشه چیزی را وعده می‌دهد که هیچ‌کس نمی‌تواند تضمین کند. قطع کنید، مستقل بررسی کنید، فقط از کانال‌های رسمی استفاده کنید و تلاش را گزارش کنید حتی اگر هرگز پولی ندادید.