بررسی DMARC: آیا این دامنه در برابر جعل هویت محافظت می‌شود؟
DMARC به سرورهای گیرنده می‌گوید با ایمیلی که ادعا می‌کند از یک دامنه آمده اما بررسی‌های آن را نمی‌گذراند چه کنند: تحویلش دهند، به هرزنامه بفرستند یا ردش کنند. یک دامنه، نشانی ایمیل یا لینک بنویسید تا سیاست DMARC آن و معنایش را نشان دهیم.
نحوهٔ استفاده
- دامنه‌ای را که می‌خواهید بررسی کنید بنویسید، یا یک نشانی ایمیل یا لینک بچسبانید: ما فقط از دامنهٔ آن استفاده می‌کنیم.
- روی «بررسی DMARC» بزنید. رکورد آن را در _dmarc و اگر نبود، در دامنه‌های والد آن جست‌وجو می‌کنیم، همان‌طور که سرورهای گیرنده این کار را می‌کنند.
- به سیاست نگاه کنید: «reject» یا «quarantine» روی 100% ایمیل‌ها از دامنه محافظت می‌کند؛ «none» فقط پایش می‌کند.
معنای هر نتیجه
- این دامنه DMARC ندارد
- از سرورهای گیرنده نمی‌خواهد جلوی ایمیل‌هایی را که وانمود می‌کنند از آن آمده‌اند بگیرند و همین جعل هویت آن را آسان‌تر می‌کند.
- رکورد DMARC خطا دارد
- سرورهای گیرنده ممکن است آن را نادیده بگیرند و دامنه طوری می‌ماند که انگار DMARC ندارد. نشانه‌های زیر می‌گویند چه چیزی اشکال دارد.
- DMARC فقط پایش می‌کند
- سیاست «none» است: دامنه گزارش دریافت می‌کند، اما ایمیل جعلی به نام آن همچنان تحویل داده می‌شود.
- DMARC فقط از بخشی از ایمیل‌ها محافظت می‌کند
- سیاست فقط بر سهمی از ایمیل‌هایی که بررسی را نمی‌گذرانند اعمال می‌شود؛ بقیه طوری تحویل داده می‌شوند که انگار سیاستی وجود ندارد.
- ایمیل جعلی به هرزنامه می‌رود
- سیاست «quarantine» است: سرورهای گیرنده ایمیلی را که بررسی‌ها را نمی‌گذراند به پوشهٔ هرزنامه می‌فرستند.
- ایمیل جعلی رد می‌شود
- سیاست «reject» است: سرورهای گیرنده ایمیلی را که وانمود می‌کند از این دامنه آمده رد می‌کنند. این قوی‌ترین محافظت است.
معنای هر نشانه
- دامنه هیچ رکورد DMARC منتشر نمی‌کند و دامنه‌های والد آن هم نه.
- بیش از یک رکورد DMARC وجود دارد. فقط یکی مجاز است، پس سرورهای گیرنده هیچ‌کدام را اعمال نمی‌کنند.
- رکورد خطایی دارد، مثلاً سیاستی که وجود ندارد، پس سرورهای گیرنده ممکن است آن را نادیده بگیرند.
- سیاست «none» است: فقط گزارش می‌خواهد و ایمیل جعلی همچنان تحویل داده می‌شود.
- سیاست فقط بر بخشی از ایمیل‌هایی که بررسی را نمی‌گذرانند اعمال می‌شود (pct کمتر از 100).
- هیچ گزارشی نمی‌خواهد (rua)، پس مالک دامنه نمی‌فهمد چه کسی به نام آن ایمیل می‌فرستد.
- دامنه رکورد خودش را ندارد: رکورد یک دامنهٔ والد اعمال می‌شود.
- سیاست زیردامنه‌ها (sp) از سیاست اصلی ضعیف‌تر است.
ابزارهای مرتبط
چه کشورهایی را پوشش می‌دهد
با دامنه‌های هر کشوری کار می‌کند. رکورد را همان‌طور که سرورهای گیرنده جست‌وجو می‌کنند پیدا می‌کنیم: در خود دامنه و اگر نبود، در دامنه‌های والد آن (تا پنج سطح). نشانی‌های گزارش فقط با دامنه‌شان نمایش داده می‌شوند.
رکوردهای عمومی DNS دامنه را می‌خوانیم. اگر نشانی ایمیل یا لینک بنویسید، فقط دامنهٔ آن از مرورگر شما خارج می‌شود. دامنه‌ای که بررسی می‌کنید ذخیره نمی‌شود.
پرسش‌های متداول
DMARC چیست؟
Domain-based Message Authentication, Reporting and Conformance: رکوردی در DNS که به سرورهای گیرنده می‌گوید با ایمیلی که از یک دامنه در «از» استفاده می‌کند اما SPF و DKIM را نمی‌گذراند چه کنند. همچنین گزارش می‌خواهد تا مالک ببیند چه کسی به نام دامنه‌اش ایمیل می‌فرستد.
none، quarantine و reject یعنی چه؟
«none» فقط پایش می‌کند: ایمیل‌ها مثل همیشه تحویل داده می‌شوند و مالک گزارش دریافت می‌کند. «quarantine» ایمیلی را که بررسی را نمی‌گذراند به هرزنامه می‌فرستد. «reject» آن را رد می‌کند. دامنه‌ها معمولاً با «none» شروع می‌کنند، گزارش‌ها را می‌خوانند و قدم‌به‌قدم به «reject» می‌رسند.
اگر دامنه‌ای DMARC داشته باشد، همهٔ ایمیل‌هایش واقعی است؟
خیر. DMARC استفاده از دقیقاً همان دامنه در «از» را دشوار می‌کند، اما کلاهبردار می‌تواند دامنه‌ای شبیه آن را با DMARC خودش ثبت کند. دامنهٔ فرستنده را حرف‌به‌حرف بررسی کنید، یا سرآیندها را در ابزار «آیا این ایمیل واقعی است؟» بچسبانید.
چرا می‌گوید رکورد به ارث رسیده است؟
زیردامنه‌ای که رکورد خودش را ندارد (mail.example.com) از رکورد دامنهٔ والدش (example.com) استفاده می‌کند، همراه با سیاست زیردامنه‌ها (sp) اگر تعیین شده باشد.