اخاذی جنسی: باج‌گیری از طریق تلفن یا واتساپ و آنچه باید بکنید

اخاذی جنسی: باج‌گیری از طریق تلفن یا واتساپ و آنچه باید بکنید

پیام از طریق واتساپ، پیامک یا یک تماس تلفنی می‌رسد: کسی ادعا می‌کند عکس‌ها یا ویدیوهای خصوصی شما را دارد و تهدید می‌کند اگر پول ندهید، آن‌ها را برای خانواده، محل کار یا مخاطبانتان می‌فرستد. وحشت فوری است و دقیقاً همان چیزی است که دنبالش هستند. به این کار اخاذی جنسی (سکستورشن) می‌گویند، جرم است و برای مقابله با آن روشی روشن وجود دارد. اولین چیزی که باید بدانید: پول دادن تقریباً هیچ‌وقت آن را متوقف نمی‌کند و پول ندادن تقریباً هیچ‌وقت به انتشار ختم نمی‌شود.

اخاذی جنسی چطور کار می‌کند؟

دو نوع دارد و بهتر است آن‌ها را از هم جدا کنید، چون ترسی که ایجاد می‌کنند متفاوت است:

• اخاذی انبوه و بی‌هدف. پیام‌هایی که هم‌زمان برای هزاران شماره فرستاده می‌شوند و برای باورپذیر شدن اغلب یکی از رمزهای قدیمی شما را نشان می‌دهند که از یک نشت اطلاعات به دست آمده است: «رمزت را می‌دانم، به دوربینت دسترسی دارم، از کارهایت فیلم گرفته‌ام.» در بیشتر موارد هیچ چیزی ندارند: این یک بلوف خودکار است که جواب می‌دهد، چون از میان هزاران پیام، بالاخره کسی می‌ترسد و پول می‌دهد.
• اخاذی هدفمند. با یک ارتباط واقعی شروع می‌شود: کسی در شبکه اجتماعی یا اپلیکیشن دوست‌یابی به شما پیام می‌دهد، اعتمادتان را جلب می‌کند، محتوای خصوصی رد و بدل می‌شود (یا بی‌آنکه بدانید در تماس تصویری از شما فیلم می‌گیرد) و بعد باج‌خواهی شروع می‌شود. اینجا ممکن است واقعاً محتوایی وجود داشته باشد و باج‌گیر اغلب برای فشار بیشتر، تصویری از فهرست مخاطبان شما را هم می‌فرستد.

در هر دو حالت سناریو یکی است: عجله («۲۴ ساعت وقت داری»)، پنهان‌کاری («به هیچ‌کس نگو، بدتر می‌شود») و پرداختی که ردگیری‌اش سخت است (کارت به کارت به حساب یک غریبه، رمزارز، کارت هدیه). هر یک از این سه، زنگ خطر است.

چرا نباید پول بدهم؟

به سه دلیل که بارها ثابت شده است:

1. پول دادن سکوت نمی‌خرد، اخاذی دوم را می‌خرد. پرداخت شما دو چیز را به اخاذ ثابت می‌کند: ترس روی شما اثر دارد و پول دارید. درخواست بعدی معمولاً ظرف چند روز می‌رسد.
2. محتوا، اگر وجود داشته باشد، قبلاً کپی شده است. هیچ پرداختی پاک شدن آن را تضمین نمی‌کند. با یک مجرم ناشناس «معامله‌ای» ممکن نیست.
3. کوتاه آمدن شما را به هدف دائمی تبدیل می‌کند. اطلاعات شما (شماره، پروفایل و اینکه پول می‌دهید) فروخته می‌شود و در کمپین‌های دیگر دوباره به کار می‌رود.

و برخلاف آنچه ترس می‌گوید: در موارد انبوه چیزی برای انتشار وجود ندارد و در موارد هدفمند هم انتشار واقعی بسیار کمتر از تهدیدهاست، چون انتشار برایشان پولی ندارد و در عوض در معرض شناسایی قرارشان می‌دهد. کسب‌وکار اخاذ ترس شماست، نه شرمندگی شما.

قدم‌به‌قدم چه کنم؟

1. هیچ پولی ندهید. حتی مبلغی کم، حتی «برای خریدن وقت». مذاکره را قطع کنید: درباره مبلغ بحث نکنید و مدرک بیشتری نخواهید.
2. فعلاً چیزی را پاک نکنید. از پیام‌ها، شماره‌ها، پروفایل‌ها، تهدیدها و هر اطلاعات پرداختی که داده‌اند اسکرین‌شات بگیرید. این‌ها مدرک‌اند. از همه چیز نسخه پشتیبان تهیه کنید.
3. بی‌خبر ارتباط را قطع کنید. شماره و پروفایل را مسدود کنید. اعلام نکنید که شکایت می‌کنید: شکایت ثبت می‌شود، نه اینکه سرش چانه بزنید.
4. حساب‌هایتان را محکم کنید. رمزها را عوض کنید (از ایمیل شروع کنید)، تأیید دومرحله‌ای را همه جا فعال کنید و حریم خصوصی شبکه‌های اجتماعی‌تان را بازبینی کنید: فهرست دوستان غیرعمومی، پروفایل بسته و حذف غریبه‌ها از مخاطبان.
5. به نزدیکانتان خبر بدهید، هرچند سخت باشد. یک پیام کوتاه به خانواده یا همسرتان («کسی می‌خواهد با یک محتوای ساختگی از من اخاذی کند؛ اگر چیزی برایتان رسید، اعتنا نکنید») قوی‌ترین سلاحشان را بی‌اثر می‌کند: غافلگیری.
6. شکایت کنید. با همه اسکرین‌شات‌ها به پلیس و بخش جرایم سایبری آن مراجعه کنید. اخاذی و تهدید جرم است و پلیس به این شکایت‌ها رسیدگی می‌کند. اگر زیر ۱۸ سال هستید یا پای یک کودک یا نوجوان در میان است، این را صریحاً بگویید و پیگیری را عقب نیندازید.
7. شماره را در فهرست شماره‌های مزاحم گزارش دهید تا دیگران کمپین را بشناسند.

اگر باج‌خواهی پس از یک رابطه یا آشنایی عاطفی ادعایی شروع شد که با بهانه دیگری از شما پول می‌خواست، ممکن است با کلاهبرداری «خویشاوند جعلی» هم‌پوشانی داشته باشد. روش بررسی یکی است: ارتباط را قطع کنید، از کانالی مستقل بررسی کنید و گزارش دهید.

اگر پول داده‌ام چه کنم؟

خودتان را سرزنش نکنید: زیر تهدید عمل کرده‌اید. اما همین حالا روشتان را عوض کنید:

• دیگر پولی ندهید، حتی اگر قول بدهند «این آخرین بار است». نیست.
• رسیدهای پرداخت را نگه دارید: ردهایی هستند که به تحقیقات کمک می‌کنند.
• به‌هرحال شکایت کنید و توضیح دهید که قبلاً پول پرداخت شده است. پول دادن شما را از قربانی بودن خارج نمی‌کند و شکایتتان را ضعیف نمی‌کند.
• اگر با کارت یا کارت به کارت پرداخت کرده‌اید، به بانک خبر دهید: گاهی راهی برای پیگیری وجود دارد. در وبلاگ NoCall بخوانید در ساعت اول پس از کلاهبرداری تلفنی چه کنید.

پرسش‌های متداول

می‌گویند ویدیویی از من دارند، اما هرگز با غریبه‌ها تماس تصویری نداشته‌ام. ممکن است راست بگویند؟ تقریباً به‌طور قطع نه. این همان بلوف انبوه است: یک پیام را برای هزاران شماره می‌فرستند به این امید که کسی چیزی برای ترسیدن داشته باشد. اگر هیچ منشأ ممکنی برای آن محتوا وجود ندارد، آن محتوا وجود ندارد.

اگر محتوا واقعی باشد چه؟ روش تغییر نمی‌کند: پول ندهید، مدرک نگه دارید، مسدود کنید، به نزدیکانتان خبر دهید و شکایت کنید. شرم ابزار آن‌هاست؛ هر نفر از اطرافیانتان که از ماجرا خبر دارد، یک ابزار کمتر برای آن‌هاست.

شبکه‌های اجتماعی‌ام را حذف کنم؟ لازم نیست حذفشان کنید، اما ببندیدشان: پروفایل خصوصی، فهرست دوستان پنهان و بازبینی دنبال‌کنندگان ناشناس. حذف پروفایلی که از طریق آن با شما تماس گرفته‌اند ممکن است مدارک را از بین ببرد: اول اسکرین‌شات، بعد مسدود کردن.

زیر ۱۸ سال هستم (یا فرزندم هست). چیزی تغییر می‌کند؟ بله: فوراً به یک بزرگسال مورد اعتماد بگویید و هرچه زودتر شکایت کنید. وقتی پای افراد زیر ۱۸ سال در میان است، موضوع فقط اخاذی نیست و جرم‌های بسیار جدی‌تری هم مطرح است، پس پیگیری آن نباید عقب بیفتد.

خلاصه

در برابر اخاذی جنسی ترتیب کار این است: پول ندهید، مدرک نگه دارید، مسدود کنید، حساب‌ها را محکم کنید، به نزدیکان خبر دهید و شکایت کنید. اخاذ ترس را عمده می‌فروشد و از کسی پول می‌گیرد که با او تنها بماند؛ هر قدم این فهرست یکی از اهرم‌هایش را از او می‌گیرد. اگر چنین پیامی به دستتان رسیده، آن را در فهرست شماره‌های مزاحم NoCall گزارش دهید: هشدار شما ممکن است جلوی پول دادن نفر بعدی را بگیرد.